Program operacyjny Dziedzictwo Kulturowe priorytet 2 Rozwój instytucji muzealnych

Konserwacja i digitalizacja muzealiów - konserwacja fortepianu

Fortepian C. Bechstein – stan przed konserwacją

Uszkodzona płyta rezonansowa

Wnętrze fortepianu z ramą (fragment)

Fortepian po konserwacji

Obudowa fortepianu – stan po konserwacji (fragmenty)

Płyta rezonansowa – stan po konserwacji

Wnętrze fortepianu z ramą (fragmenty)

Pianistka Atsuko Ogawa (Japonia) – koncert dla dzieci 6 grudnia 2009 r.

Recital fortepianowy Atsuko Ogawa – 6 grudnia 2009 r.

---

Mecenat 2009

Rewitalizacja i adaptacja na cele muzealne kordegardy w zespole pałacowo-parkowym w Przeworsku

Kordegarda zastąpiła wcześniejszy drewniany „dom burgrabiego” występujący w źródłach archiwalnych i na mapie katastralnej z poł. XIX w., usytuowany przy południowej granicy założenia, na wschód od istniejącego budynku.

Budynek wzniesiony ok. 1920-1921 według projektu architekta Józefa Gałęzowskiego (w tym okresie wykonał wiele projektów architektonicznych dla Ordynacji Przeworskiej i Cukrowni „Przeworsk”, m. in. projekty przebudowy i rozbudowy pałacu Lubomirskich). Oryginał projektu znajduje się w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie. Zapewne dziełem tegoż samego autora jest reprezentacyjna brama wjazdowa obok której wznosi się kordegarda. Na uwagę zasługuje fakt, że w trakcie realizacji elewacje północną i południową budynku zamieniono stronami w stosunku do projektu.

Do ok. 1944 r. budynek użytkowany zgodnie z pierwotnym przeznaczeniem. Po II wojnie światowej elewację frontową pozbawiono kartusza herbowego wieńczącego jej szczyt. W latach 50. XX w. kordegardę przeznaczono na cele mieszkaniowe rozbudowując o część zachodnią, ze zmianą więźby i pokrycia dachu, jednak z zachowaniem wcześniejszych proporcji i charakteru. Na uwagę zasługuje zastosowana przy rozbudowie technologia autorstwa inż. Stanisława Żuka – pustaczek z gliny suszonej, w oparciu o którą w tym samym okresie wzniesiono w mieście kilka budynków. W kolejnym etapie rozbudowy kordegardy dobudowano od strony zachodniej niewielki ganek pozbawiony jakichkolwiek cech stylowych.

Celem planowanego na lata 2009-2010 pełnego remontu konserwatorskiego jest przywrócenie pierwotnej funkcji budynku wraz z adaptacją na cele muzealne. Po zakończeniu remontu w kordegardzie mieścić się będzie stanowisko dozoru i monitoringu Muzeum oraz zespołu pałacowo-parkowego, a także publicznie dostępna toaleta z podjazdem i wyposażeniem w pełni przystosowanym do potrzeb osób niepełnosprawnych.

Kordegarda w zespole pałacowo-parkowym – stan przed 1939 (fotografie archiwalne Muzeum-Zamen w Łańcucie)

Kordegarda – stan przed rozpoczęciem prac

Kordegarda – stan po wykonaniu I etapu prac rewitalizacyjnych